Je kunt heel goed weten wat je anders wilt.
Je kunt gemotiveerd zijn. Bewust met jezelf bezig zijn. Verantwoordelijkheid nemen voor je keuzes. Misschien heb je al boeken gelezen, gesprekken gevoerd, coaching gevolgd of precies uitgeplozen wat je anders zou moeten doen.
En toch gebeurt het opnieuw.
Je komt opnieuw in eenzelfde soort conflict terecht.
Je trekt je terug zodra je eigenlijk zichtbaar wilt worden.
Je stelt een belangrijke keuze uit terwijl je allang weet wat je wilt.
Je lichaam blijft een signaal geven.
Je loopt in je werk of onderneming steeds op hetzelfde punt vast.
Of die ene gedachte of reactie waarvan je dacht dat je hem inmiddels wel voorbij was, staat ineens weer voor je neus.
Pijnlijk herkenbaar?
Op zo'n moment kun je jezelf afvragen waarom je het nog steeds niet hebt opgelost.
Ik stel liever een andere vraag:
Wat als datgene waar je tegenaan loopt niet het werkelijke probleem is, maar de plek waar een dieper patroon zichtbaar wordt?
Je buitenwereld weerspiegelt wat er in jou leeft
Een van de belangrijkste uitgangspunten binnen mijn werk is: Je buitenwereld weerspiegelt wat er in jouw binnenwereld leeft.
Voor mij is de wet van aantrekking niet iets wat alleen werkt wanneer je er bewust mee bezig bent. Die wet is er altijd. Wat jij van binnen draagt, bewust en onbewust, heeft een bepaalde energie en frequentie. En vanuit die energie sta je voortdurend in wisselwerking met wat je buiten jezelf tegenkomt.
Dat betekent dat wanneer er vanbinnen angst, tekort, onzekerheid, controle, afwijzing of een oud patroon actief is, je buitenwereld situaties kan laten zien die precies dat stuk opnieuw raken of bevestigen.
Niet omdat je bewust denkt: laat dit maar gebeuren. Juist niet. Het interessante zit vaak in wat onder je bewuste denken ligt. Je kunt met je hoofd verlangen naar groei, liefde, succes, vrijheid of overvloed, terwijl er op een diepere laag iets heel anders actief is. En juist dát kan zichtbaar worden in je buitenwereld. Daarom kijk ik bij terugkerende situaties niet alleen naar wat er gebeurt.
- Ik kijk naar wat die situatie weerspiegelt.
- Welke energie wordt hier zichtbaar?
- Wat wordt er in jou geraakt?
- Welke overtuiging, emotie, angst of oude imprint resoneert hiermee?
- En waar is die ontstaan?
Voor mij gaat persoonlijke groei daarom niet alleen over anders leren denken. Als je werkelijk iets anders wilt aantrekken, zul je ook moeten kijken naar wat je op een diepere laag nog uitzendt. En precies daar wordt het interessant.
Je kunt iets begrijpen en het toch blijven herhalen
Dit is een belangrijk onderscheid, bewustzijn is ontzettend waardevol. Maar alleen begrijpen waarom je iets doet, betekent nog niet automatisch dat het patroon daarmee verdwenen is. Je kunt rationeel precies begrijpen dat je jezelf meer zou mogen laten zien. Je kunt weten dat je beter je grenzen moet aangeven. Je kunt begrijpen dat je controle mag loslaten. Je kunt zelfs precies herkennen wanneer je in een oud patroon schiet. En het vervolgens tóch weer doen.
Niet omdat je niet gemotiveerd genoeg bent. Maar omdat het patroon niet alleen bestaat uit de gedachte die jij inmiddels hebt leren herkennen. Er kan op een diepere laag nog iets actief zijn. En zolang die laag niet verandert, kun je aan de buitenkant ontzettend hard proberen een ander resultaat te creëren terwijl je vanbinnen nog steeds dezelfde energie meedraagt.
Dat is voor mij ook waarom persoonlijke ontwikkeling soms frustrerend kan worden.
- Je hebt zoveel geleerd.....
- Je hebt zoveel begrepen....
- Je dóét zoveel....
- En toch kom je iedere keer ergens op hetzelfde punt uit.
Dan wordt het interessant om niet nóg harder te werken aan het zichtbare probleem, maar om te onderzoeken: Waar komt dit eigenlijk vandaan?
Misschien probeer je het probleem op te lossen op de verkeerde plek
We zijn gewend om een probleem aan te pakken op de plek waar het zichtbaar wordt.
- Loop je vast in je werk? Dan zoek je een andere strategie.
- Vind je het moeilijk om grenzen aan te geven? Dan leer je hoe je beter ‘nee’ kunt zeggen.
- Loop je steeds tegen dezelfde conflicten aan? Dan werk je aan je communicatie.
- Durf je niet zichtbaar te worden? Dan maak je een contentplan en spreek je met jezelf af dat je vaker gaat posten.
En begrijp me niet verkeerd: dat kunnen allemaal waardevolle stappen zijn. Maar soms blijf je daarmee werken aan het gevolg. Niet aan de oorsprong.
Stel dat jij jezelf steeds inhoudt wanneer je groter mag gaan staan. Dan kan ik je vertellen dat je meer zichtbaar moet worden. Maar wat als zichtbaar zijn ergens diep vanbinnen helemaal niet veilig voelt? Dan is een contentstrategie niet de kern van het probleem. Dan wil ik weten:
Waarom voelt het voor jouw systeem niet veilig om werkelijk gezien te worden?
- Waar is dat begonnen?
- Wat heeft jouw systeem daar ooit over geleerd?
- Welke emotie zit eraan gekoppeld?
En is het überhaupt volledig van jou, of speelt er bijvoorbeeld iets vanuit jouw familiesysteem of een diepere energetische laag mee?
Dat is waar ik nieuwsgierig naar word.
Ik zoek naar de oorsprong
Mijn manier van werken kun je misschien het beste vergelijken met het verzamelen van puzzelstukjes.
- Ik kijk naar wat er nu gebeurt.
- Naar het patroon dat zich herhaalt.
- Naar jouw reactie.
- Naar emoties.
- Naar wat jouw lichaam laat zien.
- Naar je onderbewuste.
- Naar systemische dynamieken.
- Naar energetische lagen.
- En vervolgens zoek ik naar de verbanden.
Want dingen die op het eerste gezicht los van elkaar lijken te staan, kunnen onderdeel zijn van hetzelfde onderliggende stuk. Daarbij gebruik ik onder andere energetisch en systemisch werk en de biotensor om verder te onderzoeken wat zich onder de oppervlakte laat zien.
Ik wil niet alleen weten dat jij jezelf tegenhoudt. Ik wil weten waarom. Ik wil niet alleen weten dat dezelfde situatie zich opnieuw voordoet. Ik wil weten wat daaronder ligt. En ik wil uiteindelijk komen bij het punt waar het patroon zijn oorsprong heeft.
Op mijn pagina over mijn manier van werken lees je meer over hoe ik verschillende methodieken combineer om die diepere lagen te onderzoeken
Want pas wanneer zichtbaar wordt wat tot dan toe onzichtbaar bleef, kun je ermee gaan werken.
Wat als het probleem niet tegen je werkt?
Dit is misschien wel de grootste verandering in perspectief. Wat als je stopt met alleen maar proberen weg te krijgen waar je last van hebt? En eerst kijkt naar wat het je laat zien?
- Die terugkerende situatie.
- Dat gedrag waar je zo klaar mee bent.
- Die gedachte die iedere keer terugkomt.
- Dat punt waarop je groei telkens lijkt te stagneren.
Misschien is het niet alleen iets wat opgelost moet worden. Misschien is het óók informatie. Een spiegel.
Een ingang naar een laag die je tot nu toe nog niet hebt kunnen zien. Dat betekent niet dat je vervolgens passief hoeft toe te kijken. Integendeel. Voor mij gaat verantwoordelijkheid nemen juist hierover. Durven kijken naar wat jouw werkelijkheid je laat zien. Niet wijzen naar de buitenwereld en wachten totdat die verandert. Maar jezelf afvragen:
Wat leeft er in mij waardoor dit nog steeds onderdeel is van mijn werkelijkheid?
Dat is een confronterende vraag. Want daarmee haal je de verantwoordelijkheid terug naar jezelf. Maar daarin zit ook je kracht. Want als alles buiten jou de oorzaak is, ben je afhankelijk van die buitenwereld om iets te kunnen veranderen. Wanneer je bereid bent te onderzoeken wat er ín jou gebeurt, ontstaat er ineens een plek waar je zelf beweging kunt creëren.
Je hoeft niet harder te werken. Je moet misschien dieper kijken.
Ik werk graag met mensen die ambitieus zijn. Mensen die vooruit willen. Die verantwoordelijkheid nemen voor hun leven en niet bang zijn om naar zichzelf te kijken. Juist bij die mensen zie ik hoe verleidelijk het kan zijn om een blokkade op te lossen zoals ze zoveel andere dingen in hun leven hebben opgelost:
- harder werken.
- Meer leren.
- Meer begrijpen.
- Een nieuw plan.
- Nog meer discipline.
Maar als jij al honderd keer hebt geprobeerd hetzelfde patroon met wilskracht te veranderen en je komt steeds weer terug op hetzelfde punt, dan zou ik niet automatisch voor poging 101 gaan. Dan zou ik dieper kijken. Want misschien heb je geen gebrek aan discipline. Misschien zit er ergens een blokkade die nog niet zichtbaar is geworden. En zolang die actief blijft, blijft hij invloed uitoefenen op wat jij denkt, voelt, doet én aantrekt.
De vraag is niet alleen of ik jou kan helpen
Als jij jezelf in deze woorden herkent, wil ik je daarom niet afsluiten met een standaard oproep om een afspraak te boeken. Ik vind een andere vraag belangrijker: Ben jij werkelijk klaar om te kijken naar wat jou nog in de weg staat?
Niet alleen erover praten. Niet alleen begrijpen waarom je doet wat je doet. Maar bereid zijn om naar de laag eronder te gaan en te onderzoeken waar het werkelijk is begonnen. Mijn begeleiding past niet bij iedereen. En dat hoeft ook niet. Ik wil werken met mensen die voelen: ik ben hier klaar mee.
Mensen die niet langer om hetzelfde stuk heen willen blijven bewegen, maar bereid zijn verantwoordelijkheid te nemen voor wat hun leven hen laat zien. Omdat ze weten dat er meer mogelijk is.
Meer vrijheid.
Meer groei.
Meer ruimte.
Meer van het leven dat daadwerkelijk bij hen past.
Als jij op dat punt staat, nodig ik je uit voor een eerste gesprek. Niet met de gedachte dat je daarna automatisch met mij moet gaan werken. Gebruik dat gesprek juist om te voelen: Ben ik de juiste therapeut voor jou?
En voor mij is minstens zo belangrijk: Ben jij klaar voor de manier waarop ik werk?
Want als we samen aan de slag gaan, gaan we niet alleen kijken naar wat er aan de oppervlakte gebeurt. We gaan op zoek naar wat eronder ligt. Naar wat jouw groei nog blokkeert. Naar wat gezien en losgelaten mag worden.
Zodat je niet eindeloos hoeft te blijven vechten tegen dezelfde patronen, maar steeds vrijer kunt bewegen richting het leven waarvan je ergens allang voelt dat het voor jou mogelijk is.
Ben jij klaar om werkelijk te kijken naar wat jou nog tegenhoudt?
Laten we elkaar spreken en voelen of we de juiste match zijn om dit samen aan te gaan.