Soms weet je dondersgoed wat je eigenlijk zou moeten doen. Je weet dat je die stap wilt zetten. Dat je ergens een grens in mag trekken. Dat je jezelf meer mag laten zien of eindelijk een keuze moet maken waar je al veel te lang omheen draait.
En toch doe je het niet. Of je begint eraan, maar ergens onderweg komt de twijfel. Je gaat nadenken, redenen bedenken waarom het nu misschien toch niet het juiste moment is en voor je het weet ben je weer terug bij waar je begon.
Dat vind ik interessant. Want als jij bewust weet wat je wilt, waarom lukt het dan soms niet om daar ook naar te handelen?
We maken daar al snel iets persoonlijks van. Waarom doe ik dit nou alweer? Waarom kan ik niet gewoon doorpakken? Ik weet dit toch inmiddels?
Zeker wanneer je al veel met persoonlijke ontwikkeling bezig bent geweest, kan dat behoorlijk frustrerend zijn. Misschien heb je allang door welk patroon je hebt. Je herkent het wanneer het gebeurt en begrijpt rationeel ook wat je anders zou willen doen.
Maar daar zit precies het verschil tussen iets begrijpen en iets werkelijk doorbreken. Je kunt namelijk heel goed weten dát je jezelf tegenhoudt, zonder te weten waarom een deel van jou dat nog steeds doet. En juist die waarom-vraag vind ik interessant.
Wat als het niet zomaar zelfsabotage is?
We noemen het al snel zelfsabotage wanneer we iets doen wat niet past bij wat we eigenlijk willen. Maar ik vind dat woord soms te makkelijk. Want wat als het gedrag waar jij nu zo van baalt ooit ergens heel logisch is ontstaan?
Misschien heb je geleerd om jezelf aan te passen omdat dat gedoe voorkwam. Misschien voelde controle houden ooit veiliger dan loslaten. Misschien heb je ervaren dat jezelf volledig laten zien ook betekende dat anderen iets van je gingen vinden. Of ben je ergens gaan geloven dat je eerst alles perfect voor elkaar moet hebben voordat je een volgende stap mag zetten.
Dan is dat gedrag niet zomaar uit het niets ontstaan. Er is ergens iets gebeurd waardoor jouw systeem heeft geleerd: zo doen we dit voortaan.
En jaren later kun je rationeel allang weten dat je het anders wilt, terwijl die oude reactie nog steeds automatisch wordt aangezet.
Dat is ook waarom ik niet zo geloof in alleen maar tegen jezelf zeggen dat je positiever moet denken of gewoon uit je comfortzone moet stappen. Natuurlijk kan bewust anders handelen ontzettend waardevol zijn. Maar als iets zich keer op keer blijft herhalen, wil ik weten waarom. Want wat zich blijft herhalen, heeft een oorsprong.
Je kunt iets willen en jezelf tegelijkertijd tegenhouden
Dit sluit ook aan op waar ik eerder over schreef rondom energetische draagkracht. Je kunt bewust heel erg verlangen naar groei, meer vrijheid, succes, liefde of rust, maar dat betekent nog niet automatisch dat alles in jou daar ook zonder weerstand in meegaat. En juist die weerstand vind ik interessant om te observeren.
Niet alleen wanneer je een grote beslissing moet nemen. Juist gedurende een doodnormale dag. Want er gaan de hele dag gedachten door je hoofd waar je waarschijnlijk nauwelijks bij stilstaat. Je wilt iets plaatsen op social media en denkt: ach, wie zit hier nou op te wachten?
Je krijgt een kans en voordat je überhaupt hebt gevoeld of je hem wilt, denk je al: dat kan ik toch niet.
Je wilt een grens aangeven en merkt dat je hoofd direct bezig is met hoe de ander daarop zal reageren.
Het zijn vaak van die kleine gedachten die zo snel voorbijgaan dat je ze bijna als waarheid aanneemt. Maar wat gebeurt er wanneer je daar eens bewust naar gaat kijken?
Doe dit eens een paar dagen en zie wat voor inzicht het geeft
Als je merkt dat je jezelf regelmatig tegenhoudt, zou ik hier beginnen. Pak je notities op je telefoon of leg ergens een schrift neer en schrijf een paar dagen de gedachten op die je opvallen. Vooral de gedachten die je onzeker maken, je ergens vanaf proberen te praten of ervoor zorgen dat je jezelf kleiner maakt.
Je hoeft daar nog helemaal niets mee. Ga ze niet meteen veranderen in positieve affirmaties en veroordeel jezelf er ook niet om. Kijk er eerst gewoon eens naar.
- Wat dacht je precies?
- Wat gebeurde er vlak daarvoor?
- Wat was je van plan om te doen?
- En wat deed je uiteindelijk nadat die gedachte voorbij was gekomen?
Misschien denk je in eerste instantie dat het allemaal losse gedachten zijn. Maar wanneer je ze een paar dagen bijhoudt, zou je zomaar iets kunnen gaan herkennen. Dat je vooral begint te twijfelen zodra je zichtbaar wordt. Dat je hoofd allerlei bezwaren verzint wanneer je iets voor jezelf kiest. Of dat je heel enthousiast kunt zijn over een volgende stap, totdat die stap ineens écht dichtbij komt.
En dan wordt het interessant. Want misschien gaat het helemaal niet om tien verschillende dingen. Misschien zie je ineens dat onder al die situaties steeds hetzelfde thema zit.
Bewustwording kan al ontzettend veel veranderen
Alleen al zien wat er gebeurt, geeft je iets wat je daarvoor niet had: een moment waarop je kunt kiezen. In plaats van automatisch mee te gaan in een gedachte kun je denken: oh wacht, daar is-ie weer. En misschien kies je deze keer anders. Dat is waardevol. Echt.
Je hoeft wat mij betreft ook niet voor ieder patroon onmiddellijk diep in jezelf te gaan graven. Soms is bewust worden van wat je doet genoeg om er vervolgens anders mee om te gaan.
Maar er is ook een ander punt. Dat je allang weet wat je doet. Dat je jezelf al honderd keer hebt betrapt. Dat je echt geprobeerd hebt het anders te doen. En dat je drie maanden later tóch weer op hetzelfde punt staat.
Dan zou ik mezelf niet blijven afvragen waarom ik niet gewoon wat gedisciplineerder, positiever of sterker kan zijn.
Dan zou ik een andere vraag stellen: Wat probeert dit patroon eigenlijk voor mij te voorkomen?
Daar begint voor mij het echte onderzoek
Want stel dat je iedere keer afhaakt wanneer je zichtbaarder wordt. Dan kan ik je natuurlijk helpen om jezelf vaker te laten zien. Maar ik wil veel liever weten waarom zichtbaar zijn blijkbaar iets in jou activeert. Waar is dat begonnen?
Wat heeft jouw systeem ooit gekoppeld aan zichtbaar zijn? Wat gebeurde er waardoor jezelf laten zien misschien niet volledig veilig voelde? Zit daar een ervaring uit jouw eigen leven onder, een overtuiging die je ergens hebt gevormd of speelt er iets vanuit jouw familiesysteem mee?
En datzelfde geldt wanneer het gaat over ontvangen, grenzen aangeven, succes, relaties, geld, controle, verantwoordelijkheid of steeds weer over je eigen grenzen heen gaan.
Het zichtbare gedrag is voor mij vaak alleen het beginpunt. In mijn begeleiding kijk ik daarom verder dan alleen naar wat er nu gebeurt. Ik wil samen met jou terug naar waar het patroon werkelijk is ontstaan en onderzoeken wat jouw systeem daar nog vasthoudt.
Afhankelijk van wat er speelt, kan die oorsprong op verschillende lagen liggen. Dat is ook waarom ik onder andere werk met de biotensor, systemisch werk en verschillende energetische en holistische invalshoeken. Niet om zomaar zoveel mogelijk lagen erbij te halen, maar juist om heel gericht te kunnen onderzoeken: waar moeten we zijn?
Misschien hoef je jezelf dus niet harder te pushen
Misschien mag je eerst eens nieuwsgierig worden naar waarom je doet wat je doet. Begin eens met die gedachten. Schrijf ze op. Kijk wanneer ze verschijnen en wat je daarna doet. Misschien ontdek je binnen een paar dagen al een patroon dat je eerder helemaal niet zo duidelijk zag.
En als je merkt dat bewustwording alleen niet genoeg is en je steeds opnieuw tegen hetzelfde stuk aanloopt, dan ligt daar misschien niet de uitnodiging om nog harder je best te doen. Misschien is het tijd om te onderzoeken waar het begonnen is.
Want je kunt jarenlang proberen een patroon aan de buitenkant te veranderen. Maar als je wilt begrijpen waarom het steeds terugkomt, moet je soms ergens anders kijken.
Voel jij dat er bij jou iets blijft terugkomen waarvan je ergens allang weet: hier zit meer onder?
Dan kunnen we samen onderzoeken waar jouw patroon werkelijk is ontstaan.