Voor veel mensen loopt de zomervakantie langzaam op zijn einde. De agenda vult zich weer, het werkritme komt terug en de komende weken gaan ook steeds meer scholen en opleidingen weer van start.
Eigenlijk vind ik dat een mooi moment om jezelf eens een andere vraag te stellen dan: wat moet ik allemaal weer doen?
Hoeveel van mezelf laat ik eigenlijk werkelijk zien in het leven dat ik leid?
Want jezelf klein houden ziet er lang niet altijd uit als onzeker in een hoekje zitten.
Misschien herken je dit:
- Je hebt tijdens een vergadering een andere mening, maar spreekt hem niet uit.
- Je hebt een idee waar je eigenlijk enthousiast van wordt, maar denkt meteen: wie zit hier nou op te wachten?
- Je wilt solliciteren op een functie, maar besluit dat je waarschijnlijk toch niet goed genoeg bent.
- Je weet dat je meer kunt dan je nu laat zien, maar blijft in een functie of situatie die veilig voelt.
- Je past je gemakkelijk aan aan wat anderen van je verwachten.
- Je vraagt minder voor je werk dan je eigenlijk waard bent.
- Je draagt bepaalde kleding niet omdat je bang bent voor wat anderen ervan vinden.
- Je voelt ergens heel duidelijk een ‘nee’, maar zegt toch ‘ja’.
- Je houdt je mening, gevoel of waarheid voor jezelf om gedoe of afwijzing te voorkomen.
- Je hebt een groot verlangen, maar maakt het alvast kleiner zodat het haalbaar en veilig blijft.
Misschien noem je dat zelf helemaal niet jezelf klein houden.
Misschien zeg je: zo ben ik gewoon. Ik ben onzeker. Ik ben voorzichtig. Ik ben nu eenmaal een pleaser. Ik houd niet zo van aandacht.
Maar wat als dat niet simpelweg is wie jij bent?
Je houdt jezelf niet voor niets klein
Dat is voor mij de interessantere vraag. Niet alleen: waar maak ik mezelf klein?
Maar vooral: waarom ben ik dat ooit gaan doen?
Ik weet inmiddels heel goed hoe dat er bij mij uitziet. Op de basisschool ben ik gepest en buitengesloten. Als kind wil je maar één ding: erbij horen. Vriendjes hebben. Geaccepteerd worden. Dus ik ging me aanpassen. Ik werd eigenlijk een soort kameleon. Ik keek naar de mensen om mij heen en probeerde aan te voelen: hoe moet ik zijn zodat ik er wél bij hoor? Wat vindt de ander leuk? Hoe moet ik me gedragen?
Op dat moment was dat geen bewuste keuze. Het aanpassen hielp mij om te proberen opnieuw buitensluiten en afwijzing te voorkomen. Maar daar zat een prijs aan. Want hoe beter ik werd in aanpassen aan anderen, hoe verder ik verwijderd raakte van mezelf.
Van mijn eigen waarheid. Mijn intuïtie. Mijn gevoel. Mijn vertrouwen in wat ík zag, voelde en wilde. En daar zit voor mij een belangrijk verschil.
Jezelf klein houden gaat niet over wie je bent. Het gaat over wat jou nog belemmert om volledig te laten zien wie je bent.
Wat zit er onder jouw gedrag?
We kijken vaak naar de bovenkant.
Ik moet meer zelfvertrouwen krijgen.
Ik moet vaker nee zeggen.
Ik moet mezelf gewoon laten zien.
Ik moet positiever denken.
Ik moet meer in mezelf geloven.
Maar ik vind de laag daaronder veel interessanter. Waarom vind je het zo moeilijk om nee te zeggen? Waarom voelt het spannend om jouw mening uit te spreken? Waarom durf je die stap niet te zetten terwijl een deel van jou ernaar verlangt? Waarom maak je jezelf kleiner zodra je zichtbaar wordt? Wat probeert dat gedrag voor jou te voorkomen?
Misschien heb je zelfs al veel aan jezelf gewerkt. Misschien begrijp je rationeel precies waar bepaald gedrag vandaan komt en merk je toch dat je op sommige momenten weer in hetzelfde patroon terechtkomt. Dan wordt voor mij de onderlaag interessant.
Binnen mijn manier van werken noem ik dat de onderstroom: alles wat onder het zichtbare gedrag meespeelt en waarvan je je niet altijd volledig bewust bent. Daarom werk ik ook met het onderbewustzijn om te onderzoeken wat er onder het zichtbare patroon meespeelt.
Daar kunnen bijvoorbeeld angst, oude emoties, overtuigingen, hechtingspatronen, innerlijk-kindstukken of overlevingsmechanismen onder liggen. Binnen mijn energetische en systemische werkwijze onderzoek ik daarnaast of er diepere lagen meespelen, bijvoorbeeld vanuit het familiesysteem. Het antwoord is voor iedereen anders. En precies daarom geloof ik niet zo in één standaardoplossing voor jezelf klein houden.
‘Ik ben goed genoeg’ kan waardevol zijn. Maar wat gelooft de laag eronder?
Ik gebruik zelf affirmaties. Ik geloof in de kracht van intentie en bewust kiezen waar je naartoe wilt bewegen.
Maar ik geloof niet dat je daarmee automatisch alles oplost wat eronder nog actief is.
Je kunt iedere ochtend tegen jezelf zeggen:
Ik ben goed genoeg.
Ik vertrouw mezelf.
Ik mag zichtbaar zijn.
Maar als er tegelijkertijd een oude angst geraakt wordt zodra je werkelijk zichtbaar wordt, kun je merken dat je tóch terugdeinst.
Dat betekent voor mij niet dat je het niet kunt. Het is juist een uitnodiging om verder te kijken.
Wat maakt dat een deel van jou blijkbaar nog iets anders verwacht?
Dat is ook wat ik in mijn eigen ontwikkeling steeds opnieuw tegenkom.
Ik heb de afgelopen jaren enorme stappen gezet. Ik heb werk losgelaten waar ik niet meer volledig achter stond, mijn huis verkocht, ben gaan reizen, woon in het buitenland en heb mijn eigen onderneming opgebouwd.
En toch kan groei op een nieuw niveau weer een volgende laag zichtbaar maken.
Nu ik bijvoorbeeld steeds duidelijker mijn eigen visie laat zien in mijn bedrijf, raakt dat óók iets ouds.
Want wat gebeurt er als ik volledig laat zien wat ik geloof en iemand vindt daar iets van?
Dan kom ik ineens weer bij dat meisje dat ooit heeft ervaren hoe het voelt om buiten de groep te vallen.
Alleen kan ik het nu herkennen.
En juist daardoor kan ik er iets mee.
Jezelf groter maken begint niet met harder roepen
Dit vind ik misschien wel het belangrijkste. Jezelf groter maken betekent voor mij niet dat je de luidste persoon in de ruimte moet worden. Dat je ineens alles moet durven. Of dat je jezelf belangrijker moet vinden dan een ander.
Het betekent steeds meer durven leven vanuit wat er daadwerkelijk in jou zit. En daarvoor moet je niet alleen onderzoeken wat jou tegenhoudt. Je mag óók opnieuw ontdekken:
Wie ben ik eigenlijk?
Waar ben ik goed in?
Welke kwaliteiten bezit ik?
Wat zijn mijn talenten?
Waar sta ik voor?
Wat wil ik?
Wat ben ik waard?
Want eigenwaarde gaat voor mij niet alleen over tegen jezelf zeggen dat je waardevol bent. Het gaat ook over jezelf daadwerkelijk leren zien. Wanneer oude lading minder leidend wordt, ontstaat er ruimte. Binnen mijn werkwijze werk ik vervolgens ook met het versterken van de positieve beweging: vertrouwen, eigenwaarde, kracht en liefde voor jezelf.
Niet alleen ruimte creëren door te onderzoeken wat je klein houdt. Maar ook bewust versterken wat er in jou wél gezien en geleefd mag worden.
Wat zou jij doen als angst niet aan het stuur zat?
Nu het gewone ritme na de zomer weer begint, wil ik je uitnodigen om de komende dagen eens naar jezelf te kijken. Niet met oordeel. Met nieuwsgierigheid. Waar houd jij jezelf kleiner dan nodig?
Misschien in een vergadering. In wat je verdient. In een relatie. In wat je draagt. In wat je durft te zeggen. In een opleiding die je eigenlijk wilt volgen. In die functie waarop je niet durft te solliciteren. Of in een verlangen dat je bij voorbaat al hebt aangepast aan wat veilig voelt.
En stel jezelf dan eens deze vraag: Wat zou ik hier zeggen, kiezen of doen als angst niet aan het stuur zat?
Misschien weet je het antwoord onmiddellijk. En misschien merk je vervolgens iets interessants: Ik weet rationeel precies wat ik wil, maar toch lukt het me niet om ernaar te handelen.
Dan zou ik niet nog harder proberen jezelf te overtuigen. Dan zou ik nieuwsgierig worden naar de laag eronder. Want misschien hoef je helemaal niet iemand anders te worden.
Misschien mag je juist gaan onderzoeken wat je nog tegenhoudt om steeds meer te worden wie je eigenlijk al bent.
Dat is precies waar ik in mijn één-op-één begeleiding werk: niet alleen kijken naar het patroon dat je aan de buitenkant ziet, maar onderzoeken wat eronder meespeelt, waar het volgens mijn werkwijze zijn oorsprong heeft en wat er nodig is om een andere beweging mogelijk te maken.
Wil je onderzoeken waarom jij jezelf nog klein houdt of waarom je ondanks al je bewustzijn toch in bepaalde patronen terugvalt?